خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاریدل من از تو برنجد مگر به بیزاری
۲
به هر جفا که بخواهی بجویی آزارمکه هست عادت معشوق، عاشق آزاری
۳
بدان امید که واقف شوی ز ناله منگذشت عمر عزیزم به ناله و زاری
۴
نظر به زاری ما گر نمی کنی چه عجب؟تو شاه حسنی و ما عاشقان بازاری
صفحهٔ ۱ از ۳