خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بر دل پردردم هردم ز تو آزاریکی بود و کجا باشد مثل تو دل آزاری
۲
ای جور و جفا کارت، تا کی کشم آزارتجز جور و جفا با من، هرگز نکنی کاری
۳
ریزی به جفا خونم، آنگاه کنی پرسشمثل تو کجا باشد در هر دو جهان یاری
۴
بر بوی گل وصلت ای غنچه لب بسته!تا کی شکنی هردم در پای دلم خاری؟
صفحهٔ ۱ از ۴