خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وصالت عمر جاوید است و بخت سعد و فیروزیمبارک صبح و شام آن، که شد وصل تواش روزی
۲
بیا ای رشک ماه و خور! شبی با ما به روز آورکه داد اندیشه زلفت شبم را صورت روزی
۳
مکن دعوت به شبخیزی و تسبیح، ای خرد ما راکه دیگر شاهد و جام است ورد ما شبانروزی
۴
شب هجران به پایان رفت و روز وصل یار آمدبیا ای غره فردا، اگر مشتاق امروزی
صفحهٔ ۱ از ۳