خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقانت گرچه بسیارند، ما زانها یکیعارف روی تو کم یابند، کم چون ما یکی
۲
چون مؤذن قامت آرم گر ببینم قامتتچون نیارد سجده پیش آن قد و بالا یکی
۳
هر زمان با چشم و زلفت هست سودایی مراجز سر زلف تو در سر نیستم سودا یکی
۴
جنت فردا و حور نسیه را بفروختمزان جهت کامروز دارم در گرو دل با یکی
صفحهٔ ۱ از ۳