خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۷۵ - ستایش فضل‌الله نعیمی
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دم حق دمید در ما، دم فضل لایزالیچه مبارک است این دم ز جناب فضل عالی
۲
چو جناب ذوالجلالت همه بر کمال دیدمگنه است اگر نگویم که تو ذات ذوالجلالی
۳
صنما ز طرف برقع رخ همچو ماه بنماکه سرای «کن فکان » شد ز وجود غیر خالی
۴
چه خیال نقش بندم که نه صورت تو باشدکه شد از رخ تو روشن که تو نقش هر خیالی
صفحهٔ ۱ از ۴