خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گوهر دریای وحدت آدم است، ای آدمیگر چو آدم سر اسما را بدانی آدمی
۲
زنده باقی شو، ای سی و دو نطق لایزالحاکم نطقی و نطق عیسی صاحب دمی
۳
گر ببینی صورت خود را به چشم معرفتروشنت گردد که هم جمشید و هم جامی جمی
۴
جان اگر خوانم تو را، باشد بدین معنی درستکز سر تحقیق می دانم که جان عالمی
صفحهٔ ۱ از ۳