خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۸۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس نادره جهانی ای جان و زندگانیجان و دلم نماند گر تو چنین بمانی
۲
شاهی خوب رویان ختم است بر تو اکنونبستان خراج خوبی در ملک کامرانی
۳
از چشم نیم مستت پر فتنه شد جهانیآخر بدین شگرفی چه فتنهٔ جهانی
۴
نه گفته‌ای کزین پس فتنه نخواهم انگیختپس طره نیز مفشان گر فتنه می‌نشانی
صفحهٔ ۱ از ۳