خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۸۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترسا بچه‌ای به دلستانیدر دست شراب ارغوانی
۲
دوش آمد و تیز و تازه بنشستچون آتش و آب زندگانی
۳
دانی که خوشی او چه سان بودچون عشق به موسم جوانی
۴
در بسته میان خود به زناربگشاده دهن به دلستانی
صفحهٔ ۱ از ۳