خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۱۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خزیده درین سرای کهنوی دمیده چو گل درون چمن
۲
نکته ای گویمت که گر شنویشادمانی بجان و زنده بتن
۳
آدمی را چو هفت مهر بدلنبود کم شمار از اهریمن
۴
مهر ناموس و زندگانی و دینعزت و خاندان و مال و وطن
صفحهٔ ۱ از ۹