خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۲۵
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز اصل پاک و نژاد بلند و طبع نکوبدی نزاید چونانکه نیکی از بدخو
۲
هزار مرتبه گر قند را بجوشانیلطیف گردد و افزون شود حلاوت او
۳
ولی درخت مغیلان ترنجبین ندهدگرش چشانی از کوثر آب در مینو
۴
کراگهر نبود خاصیت نمی بخشدگر آستینش آکنده سازی از لؤلو
صفحهٔ ۱ از ۷