خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبرا عیدت خوش و فرخنده بادلعلت از عیش و طرب در خنده باد
۲
گر زند خورشید لاف همسریبا تو، از روی مهت شرمنده باد
۳
چون حباب سرخ در جام شرابدیده بدخواهت از جا کنده باد
۴
جان من از چشمه لعل لبتهمچو خضر از آب حیوان زنده باد
صفحهٔ ۱ از ۲