خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درین چمن که هوار و به اهتراز آوردگل شکفته از آنروی دلنواز آورد
۲
غنیمتی است مرا زندگی که رضوان بازدر بهشت بروی حبیب باز آورد
۳
گل و شکوفه دگرگون نموده پندارینشانی از رخ محبوب جانگداز آورد
۴
زمین عجایب تاریخی آشکار کندجهان حقیقت هر عیش بر مجاز آورد
صفحهٔ ۱ از ۴