خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چمن از سبزه شد کان نشابوردرخت از گل چو شادروان شاپور
۲
یکی از دلکشی چون تخت خاقانیکی از روشنی چون تاج فغفور
۳
زمین را کیسه پر یاقوت و مرجانهوا را آستین پر مشک و کافور
۴
یکی نیکوتر از رخسار غلمانیکی خوشبوتر از پیراهن حور
صفحهٔ ۱ از ۲