خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۵۴ - ترجمه از عربی
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بار خدایا توئی که باطن اسراردانی در روز روشن و به شب تار
۲
خسته ز درک مشیتت همه افهامخیره ز تحقیق حکمتت همه ابصار
۳
مردم بدبخت را قضای تو سازددر همه گیتی نژند و خوار و نگونسار
۴
باز شود نیک بخت را ز قضایتدولت دنیا قرین و بخت جوان یار
صفحهٔ ۱ از ۳