خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن خمیری را کز آب سلسبیلبا دم عیسی سرشته جبرئیل
۲
دست مریم گشته بیرون ز آستینپخته زاو نان و برنج و زنجبیل
۳
بوده از شهد شکر در مصر جاندیده از دریای روغن رود نیل
۴
مانده در طوفان حیرت همچو نوحرفته در نار محبت چون خلیل
صفحهٔ ۱ از ۲