خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۹۵ - ماده تاریخ
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در قعر این وحشت سرا در ساحت این خاکدانهر روز را باشد شبی هر نوبهاری را خزان
۲
آن کو ز خاک آید همی خواهد بخاک اندر شدنآری درین گیتی کسی باقی نماند جاودان
۳
مرگ است همچون اژدها جان می ستاند بی بهاکی گردد از دامش رها پیل دمان شیر ژیان
۴
در این سرای عاریت روزی دو مهمانیم ماناچار روزی می رود در خانه خود میهمان
صفحهٔ ۱ از ۳