خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمس و قمرم سجده نمودند سحرگاهکی یوسف مصری تو برون آی از اینجاه
۲
می ریخت از آن شمس و قمر نجم و ثریاو آن نجم و ثریا چو دو صد عارف آگاه
۳
با من به زبان آمده گفتند که ای طفلمادر ز چه افکند زبونت به سر راه
۴
اکنون ز سر خاک برندت سوی افلاکاینک ز تک چاه برندت به صف چاه
صفحهٔ ۱ از ۲