خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در مشهد کویت آمده بودسرمست دی از خمار باده
۲
مادر زن خویش را گرفت اوچون توپ بیاری عراده
۳
نیمی چو ز شب گذشت دیدمکامد به سرای رو گشاده
۴
این بنده ز جای جسته گفتمای قوم دیگر چه روی داده
صفحهٔ ۱ از ۳