خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۸۶
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دادگر شاها پس از پنجاه سالی پادشاهیاز سریر خود چرا بی موجبی کردی جدائی
۲
شاه ما بودی نه بالله ماه ما بودی ازیرابی چراغت ملک ایران را نباشد روشنائی
۳
چند کرت گرد گیتی گشتی و باز آمدی خوشاین سفر شاها کجا رفتی که دیگر می نیائی
۴
می ندانم در کجا رفتی و چون آهنگ کردیآنقدر دانم که اندر ظل عرش کبریائی
صفحهٔ ۱ از ۳