خلوتی با آذر بیگدلی
شمارهٔ ۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خنده چه آلوده شود لب بعتابتزهر از شکرت میچکد و، آتش از آبت
۲
از قتل من بیگنه، ای شوخ بپرهیزکان نیست گناهی که نویسند ثوابت
۳
حاجب ندهد راهم و خواهم که نهانیگویم بتو حرفی و برآرم ز حجابت
۴
آخر چه بویرانی دل اینهمه کوشی؟!جز دل نبود خانه یی، ای خانه خرابت!
صفحهٔ ۱ از ۲