خلوتی با آذر بیگدلی
شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر مرغ که میپرد ز بامتگویم، بمن آورد پیامت!
۲
خونم، که چو آب شد حلالت؛گر با دگران خوری حرامت!
۳
مپسند ستمگران بمحشرخندند بزخم ناتمامت
۴
خوش دانه بحیله میفشانیاز صید مگر تهی است دامت؟!
صفحهٔ ۱ از ۲