خلوتی با آذر بیگدلی
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز آن سویش ای نسیم صبا میفرستمتکآری خبر، وگرنه چرا میفرستمت؟!
۲
دردم نکشته، زود رسان آنچه از طبیب؛بیمارم و برای دوا میفرستمت!
۳
ای مرغ دل، مباد شوی مبتلا، که منناچارم و به دام بلا میفرستمت!
۴
ترسم ز شوق، نامه نگیری ز من؛ رویگر گویمت رفیق کجا میفرستمت؟!
صفحهٔ ۱ از ۲