خلوتی با آذر بیگدلی
شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حیات جاودان بخشد بعاشق لعل خندانتبود سرچشمه ی آب بقا چاک زنخدانت
۲
نباشی گر تو شمع تربت ما نیست دلسوزی؛که افروزد چراغی بر سر خاک شهیدانت!
۳
نمیدانی چرا شد چاک تا دامن گریبانم؟!مگر روزی بدست چون خودی افتد گریبانت!
۴
از آن هر دم بچاک سینه ی اهل وفا خندیکه تا ریزد نمک بر زخم دلها از نمکدانت
صفحهٔ ۱ از ۲