خلوتی با آذر بیگدلی
شمارهٔ ۱۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا من افتادم به دام، افتاد غوغا در قفس؛کس درین غوغا به من مشکل دهد جا در قفس
۲
در چمن، از نالهٔ مرغان، کسی امشب نخفت؛عندلیبی تازه افتاده است گویا در قفس!
۳
نه همین مرغ چمن، از ناله‌ام در ناله بود؛تا من افتادم به دام، افتاد غوغا در قفس
۴
از فراموشی صیادم، دل آمد در فغانبشنوم از عندلیبی ناله هرجا در قفس
صفحهٔ ۱ از ۲