خلوتی با آذر بیگدلی
شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان میدهد جان، آن لعل خنداندل میبرد دل، آن عقد دندان
۲
خوش آنکه گریم، چون ابرو بینم؛آن غنچه لب را، زان گریه خندان
۳
چون در برآرم، او را گذارملب بر لب او، چون ارجمندان
۴
هم من به دندان گیرم لب اوهم او لب من گیرد به دندان
صفحهٔ ۱ از ۱