خلوتی با عطار
گفتار عباسه دربارهٔ نفس
عذر آوردن مرغان
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک شبی عباسه گفت ای حاضراناین همه گر پر شوند از کافران
۲
پس همه از ترکمانی پر فضولاز سر صدقی کنند ایمان قبول
۳
این تواند بود، اما آمدندانبیا این صد هزار و بیست و اند
۴
تا شود این نفس کافر یک زمانیا مسلمان یا بمیرد در میان
صفحهٔ ۱ از ۴