خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مثال این تن خاکی و خاک، آب و حباب استبیار باده که بنیاد روزگار بر آب است
۲
خروش ناله ی مرغان زچشم نرگس بستانببرد خواب و دریغا که خواجه باز بخواب است
۳
زبان سوسن پیغام یار گوید و شادمکه گوش خلق نه در خورد استماع خطاب است
۴
حدیث تلخ نیاید برون از آن لب شیرینعطا برد زتو آنکس که مستحق عتاب است
صفحهٔ ۱ از ۲