خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دفتر دانش سراسر سوختندهر کرا حرفی ز عشق آموختند
۲
دیده و گوش خرد را دوختندعشق را آنگه زبان آموختند
۳
شد نخست از دیده ناپیدا جهانهر کجا شمعی زعشق افروختند
۴
هر چه را دادند بگرفتند بازتا خریدند آنچه را بفروختند
صفحهٔ ۱ از ۲