خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر آزرده گر مبتلا می‌پسنددچه خوش‌تر از این کو به ما می‌پسندد
۲
هم او دشمنان را عطا می‌فرستدهم او دوستان را بلا می‌پسندد
۳
چه دانیم ناخوش کدام است یا خوشخوش است آنچه بر ما خدا می‌پسندد
۴
چرا پای کوبم چرا دست یازممرا خواجه بی‌دست و پا می‌پسندد
صفحهٔ ۱ از ۲