خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مژده ای دل که شهنشاه جهان باز آمدوانکه سر در قدمش سود سر افراز آمد
۲
خواب بگذار ز سر طلعت خورشید دمیدبند بردار ز پا نوبت پرواز آمد
۳
رخت تدبیر بر انداز که تقدیر رسیدرایت سحر نگون ساز که اعجاز آمد
۴
مهلت رنج و تعب زود بانجام رسیدنوبت عیش و طرب خوشتر از آغاز آمد
صفحهٔ ۱ از ۲