خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناصح اگر بر آن رخ نیکو نظر کندبندد زبان زپند و سخن مختصر کند
۲
مینالم از غم تو و اینهم غم دگرکاین ناله دانم آخرنا گه اثر کند
۳
بر من چگونه میگذرد بی تو صبح و شامداند کسی که با تو شبی را سحر کند
صفحهٔ ۱ از ۱