خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بصید ما نظر افکند شهسوار دگربشهر ما گذر آورد شهریار دگر
۲
اگر تو پای عنایت کشیدی از سرماکشید سرو دگر سر زجویبار دگر
۳
وگر تو برگ تلطف ببردی از بر مانموده تازه گلی رخ زشاخسار دگر
۴
بشاخسار دگر طرح آشیان فکنمکه ره بگلشن ما یافت نو بهار دگر
صفحهٔ ۱ از ۲