خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جوی شهد است لعل سیرابشتشنگی میفزاید از آبش
۲
روز ما نذر طره ی سیهشبخت ما وقف چشم پر خوابش
۳
دل مسکین و جعد مشکینشجان بی تاب و زلف پرتابش
۴
حیف باشد بدین لطایف حسنکه نباشد بکام احبابش
صفحهٔ ۱ از ۳