خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زشست شهسواری ناوکی تعویذ پر دارمکجا اندیشه از آهنگ صیاد دگر دارم
۲
به تیری چون ز پا افکندیم از خاک بردارمکه صیاد دگر در راه و زخمی کارگر دارم
۳
کشیدم آهی و زخم دگر زد بر سر زخممبه آه خویشتن زین بیشتر چشم اثر دارم
۴
اگر چون سایه افتادم به خاک ره عجب نبودفروزان آفتابی از جمالش در نظر دارم
صفحهٔ ۱ از ۳