خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزَکی چند پی زهد و سلامت گیرمور ملامت کندم عشق از او نپذیرم
۲
جام صافی ببر و جامهٔ سالوس بیارصدق بگذار که من در گرو تزویرم
۳
بر سر کوی بت سلسله گیسو زین پسنتوان داشت دگر باز به سد زنجیرم
۴
نگه یار کمان ابرویم اکنون به نظرآید آنسان که زند خصم همی با تیرم
صفحهٔ ۱ از ۲