خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چه جویند ز ما در طلب آن باشیمما نه نیکیم و نه بد بندهٔ فرمان باشیم
۲
گرچه زشتیم ولی در کنف نیکانیمگرچه خاریم ولی خار گلستان باشیم
۳
سرسامان منت نیست ولی چتوان کردقسمت اینست که ما بی سرو سامان باشیم
۴
باز سیلی رسد از راه ندانم یاربتا که ویران تر از این چیست که ویران باشیم
صفحهٔ ۱ از ۲