خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من بدین ساعد سیمین که تو داری دانمکه اگر تیغ زنی از تو حذر نتوانم
۲
اگرم تلخ فرستی به حلاوت نوشماگرم غیب نویسی به ارادت خوانم
۳
اگرم تاج دهی چاکر این درگاهماگرم سر طلبی شاکر این فرمانم
۴
دگر از غم نگریزم که تویی غمخوارمدگر از درد ننالم که تویی درمانم
صفحهٔ ۱ از ۳