خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه غم ار نه برگ و باری و نه زاد راه دارممنم آن گدا که عزم در پادشاه دارم
۲
نظری به رویش امشب نظری به ماه دارمکه میان ماه و رویش بسی اشتباه دارم
۳
من اگر بدم چه باکم که تویی بدین نکوییچه نکوییم از این به که تو نیکخواه دارم
۴
به رخ از هجوم زلفت نبود مجال دیدنکه میان روز روشن دو شب سیاه دارم
صفحهٔ ۱ از ۲