خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همین نه بنده ی حکم و مطیع فرمانمچو سایه بر اثر آفتاب تابانم
۲
چو او بکوی در آید ببام دارم جایچو او ببام کند جای من در ایوانم
۳
اگر بخواند در پیشتر نیارم رفتو گر براند دوری نباشد امکانم
۴
گهی زهمرهی او بکوه همسنگمگهی ز پیروی او بخاک یکسانم
صفحهٔ ۱ از ۳