خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا در پناه درگه خاقان اکبریمدر آب ماهییم و در آتش سمندریم
۲
اکنون که مانده دور از آن خاک آستانبی آب جویباری و بی شعله مجمریم
۳
در مجمر مکاره چون مرغ با بزندر حلقه ی مقاصد چون حلقه بر دریم
۴
از ما بهیچ کار نبینی ظفر که ماتا دور از رکاب خدیو مظفریم
صفحهٔ ۱ از ۲