خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرم آنان کافرید از نور خود یزدانشانآفرینش تابشی از طلعت تابانشان
۲
باز گردانند مهر از غرب و شق سازند ماهآسمان گوییست گویی در خم چوگانشان
۳
چون به حکم آیند و تمکین خاک تنشان خوابگاهچون براق عزم در زین آسمان میدانشان
۴
تشنه لب در رزم دشمن لیک اندر بزم دوستچشمه ی خور دردی از ته جرعهٔ دورانشان
صفحهٔ ۱ از ۳