خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نمیخواهی غمینم ساختن،شادم مکنور نمیخواهی خرابم کردن، آبادم مکن
۲
چند، گه نومید باید بود، گه امیدواریا فراموشم مکن ای دوست یا یادم مکن
۳
زحمت از خاک درت بردن بمردن خوشتر استسهل باشد یک دو روز ای خواجه آزادم مکن
۴
نیست دل آگه، اگر دارد زبانم شکوه ایبشنوی گر ناله ام، گوشی بفریادم مکن
صفحهٔ ۱ از ۲