خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توانایی چه جویی، خستگی بهبدین تندی مران آهستگی به
۲
گرفتاران زلف پر شکن راپریشان حالی واشکستگی به
۳
دلا گر مهر پیوستی به یک سواز این سوی دگر بگسستگی به
۴
گره مگشا از آن گیسوی پر چینکه ما را از گشایش بستگی به
صفحهٔ ۱ از ۲