خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا برخیز کز پیمانه ایداد دل گیریم از فرزانه ای
۲
سنگ طفلان تا بکی بایست خوردآخر ای دل تابکی دیوانه ای
۳
زحمتی دارم ز غوغای خردای دریغ از ناله ی مستانه ای
۴
شیخم از مسجد چه غم بیرون کندهست در بیرون در میخانه ای
صفحهٔ ۱ از ۲