خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا بصاحب ما بین که تاعیان نگریفضایل ملکی در شمایل بشری
۲
بهر چه حسن توان گفت روی اوست قرینزهر چه عیب توان جست خوی اوست بری
۳
ببین برویش و کوتاه کن سخن ناصحکه بی زبانی خوشتر بود ز بی بصری
۴
بگو بشحنه که از ما خبر نجوید بازببزم ما خبری نیست غیر بی خبری
صفحهٔ ۱ از ۳