خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارد شب نومیدی ما صبح امیدیباد سحری میدهد از غیب نویدی
۲
غازی ز پی دشمن و ما را به رخ دوستهر لحظه نگاهی و در آن اجر شهیدی
۳
از لطف بنالیم و ز بیداد ننالیمکز دوست نداریم بجز دوست امیدی
۴
تا نشکنی آگاه نگردی ز دل ماقفلیست که در وی نفتد هیچ کلیدی
صفحهٔ ۱ از ۲