خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من در این جمع و پریشان دلم از غوغاییدیده جایی نگران دارم و خاطر جایی
۲
گر هلاکم طلبد دوست چه پرهیز ز خصمور نجاتم طلبد از که دگر پروایی
۳
عزت این بس که مرا بندهٔ خود می‌خوانیوین تفاخر که مرا چون تو بود مولایی
۴
آنچنانی تو که می‌خواهم و هم دارم امیدتا چنانم که پسند تو بود فرمایی
صفحهٔ ۱ از ۳