خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا از دور ساقی گیر جامیکه دور جم نمی ارزد بجامی
۲
از این زلفش همی بینم بدان زلفچو مرغی کافتد از دامی بدامی
۳
ببازاری فتادستم که ندهندبجامی سنگی و ننگی بنامی
۴
جهان یکسر بکام خویش دیدمچو بنهادم برون از خویش گامی
صفحهٔ ۱ از ۲