خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نفس اگر بخود نفسی نیک بنگریمقصود خود ز خود طلبی نی ز دیگری
۲
هرچ آن فزون ز درک تو افزون ز قصد تستوز آنچه مدرک تو بود کی تو کمتری
۳
بیخود شو آنگه از خود مقصود خود طلببهتر ز بیخودیت بخود نیست رهبری
۴
چشم امید چند گشایی بهر رخیروی نیاز چند بسایی بهر دری
صفحهٔ ۱ از ۲