خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عشق روانیست نه دعوی نه گواهیفرسوده دلی باید و آسوده نگاهی
۲
دیدیم چو روی تو دگر هیچ ندیدیمبستیم نظر از همه عالم به نگاهی
۳
از دوزخ عشقم مگر آرند عقوبتجز هستی من نیست مرا هیچ گناهی
۴
در مرحله ی عشق بسی سال که بگذشتبر ما و دریغا نرسیدیم بماهی
صفحهٔ ۱ از ۲